SPECYFIKACJA

OPIS PRODUKTU

Wzmacniacz Mocy Stereo Lampowy Klasy High-End McIntosh MC275

Problem, który McIntosh rozwiązał w 1961 roku

W maju 1961 roku McIntosh Laboratory wprowadził MC275 jako najmocniejszy jak na tamte czasy stereofoniczny wzmacniacz mocy w swojej ofercie, w jednej obudowie zamiast dwóch monofonicznych. Projekt podpisał współzałożyciel firmy, inżynier Sidney Corderman. Cena wprowadzenia wynosiła 444 USD.

Produkcja oryginalnej wersji trwała do lipca 1973 roku, kiedy tranzystory zaczęły definitywnie wypierać lampy z rynku wzmacniaczy audio. Model wrócił w 1993 roku jako limitowana edycja "Commemorative", dedykowana Gordonowi Gow (1925–1989) – wieloletniemu prezesowi i głównemu konstruktorowi McIntosh.

Od tego powrotu MC275 przeszedł kolejne rewizje produkcyjne: 1998, 2003, 2008, 2012 i 2019. Obecnie sprzedawana wersja to szósta generacja, potocznie oznaczana MC275 VI lub MK VI.

Unity Coupled Circuit – dlaczego ten wzmacniacz nie ma przełącznika impedancji

Sercem konstrukcji są dwa patentowane transformatory wyjściowe Unity Coupled Circuit, wykorzystujące bifilarne nawijanie uzwojeń. Technologię opracował McIntosh już w 1949 roku, u samych podstaw założenia firmy.

Klasyczne wzmacniacze lampowe wymagają przełącznika impedancji albo kompromisu w dopasowaniu transformatora do konkretnych głośników. Unity Coupled Circuit eliminuje ten problem – MC275 dostarcza pełną moc niezależnie od tego, czy podłączone kolumny mają impedancję 4, 8 czy 16 Ohm, bez ręcznej regulacji.

Ochronę przed uszkodzeniem w razie zwarcia zapewnia system Sentry Monitor, zastępujący klasyczne bezpieczniki topikowe.

Konstrukcja i lampy

Stopień wyjściowy zbudowano na czterech lampach KT88, a obwody wejściowe/sterujące na czterech 12AT7 i trzech 12AX7A. Zaciski głośnikowe to złocone "Solid Cinch", a stan pracy lamp sygnalizują podświetlone diody LED na panelu przednim.

Specyfikacja techniczna

• Moc wyjściowa (stereo): 75 W x 2 kanały na 4, 8 lub 16 Ohm
• Moc wyjściowa (praca mono): 150 W x 1 kanał na 2, 4 lub 8 Ohm
• Pasmo przenoszenia: 20 Hz–20 kHz +0/-0,5 dB; 10 Hz–70 kHz +0/-3 dB
• THD: 0,05% przy każdej mocy od 250 mW do mocy nominalnej
• Odstęp sygnał/szum: 100 dB (A-weighted)
• Wejścia: 1x para XLR (balansowane), 1x para RCA (niebalansowane)
• Czułość wejściowa: 1,2 V (RCA) / 2,5 V (XLR)
• Impedancja wejściowa: 90 kOhm (RCA) / 180 kOhm (XLR)
• Wymiary: 420 (W) x 210 (H) x 305 (D) mm
• Masa netto: 30,5 kg

Co mówią niezależni recenzenci

Stereophile umieścił MC275 na liście "Recommended Component" w 2017 roku, opisując konstrukcję słowami "Good audio engineering is timeless" (cytat republikowany na stronie McIntosh Labs).

The Absolute Sound recenzował MC275 VI razem z przedwzmacniaczem McIntosh C22 jako zestaw – to deklarowane przez producenta/redakcję zestawienie modelowe, nie potwierdzona wyłączna kompatybilność z tym jednym przedwzmacniaczem. W tej wspólnej recenzji brzmienie całego zestawu opisano jako "just lovely, absolutely lovely, completely involving and beautiful".

Dane eksploatacyjne

Pobór mocy w stanie bezczynności wynosi 170 W, a przy pełnej mocy wyjściowej rośnie do 360 W. Masa transportowa (z opakowaniem) to około 34 kg.

Praca stereo i mono – do jakich systemów

W standardowej konfiguracji stereo MC275 dostarcza 75 W na kanał – wystarczająco dla większości kolumn podłogowych i regałowych o typowej czułości. Wzmacniacz obsługuje bez przełącznika obciążenia 4, 8 i 16 Ohm, co ułatwia parowanie z różnymi konstrukcjami głośnikowymi.

Do bardziej wymagających, mniej wydajnych kolumn dostępna jest praca monofoniczna – dwa egzemplarze MC275 skonfigurowane jako mono dają po 150 W na kanał. W recenzji The Absolute Sound testowano go w parze z przedwzmacniaczem McIntosh C22, ale to zestawienie testowe/modelowe, nie jedyna potwierdzona konfiguracja – MC275 pracuje z każdym przedwzmacniaczem dysponującym wyjściem zgodnym z jego wejściami XLR lub RCA.

Historia rewizji

MC275 to jeden z niewielu wzmacniaczy lampowych w produkcji nieprzerwanie (z przerwą 1973–1993) od ponad sześciu dekad. Kolejne rewizje wprowadzały subtelne zmiany w obwodzie, ale podstawowa architektura – transformatory Unity Coupled Circuit i układ czterech lamp KT88 w stopniu wyjściowym – pozostała niezmieniona od 1961 roku.